ความประทับใจของครูออน
สมัยครูออนเป็นเด็ก เท่าที่จำความได้พ่อจะสอนและเน้นมากเรื่องการไหว้ ถ้าพ่อให้สตางค์กินขนมแล้วไม่ไหว้พ่อจะไม่ยอมให้เงิน จนครูออนต้องเรียนรู้เองว่าเราต้องไหว้เมื่อผู้ใหญ่ให้สิ่งของ และถ้าเจอญาติผู้ใหญ่หรือเพื่อนๆของพ่อ พ่อจะฝึกให้ไหว้ จนกลายเป็นนิสัยติดตัวมาจนถึงทุกวันนี้
พอมาเป็นครูก็เลยคิดว่า “การไหว้” ควรจะต้องฝึกให้กับเด็กควบคู่ไปกับการเรียนวิชาอื่นๆ ครูออนเชื่อเป็นอย่างยิ่งว่าเด็กจะรู้จักการไหว้ คนที่จะเป็นต้นแบบที่ดีที่สุดคือ พ่อ-แม่ ครู โดยเฉพาะครูต้องไม่เหนื่อยที่จะเตือนนักเรียนเพื่อให้เขาเกิดความเคยชินและกลายเป็นนิสัยถาวรในที่สุด
ครูออนยอมรับนะคะว่าบางครั้งเหนื่อยเหลือเกินที่จะต้องทักท้วงทุกครั้งที่นักเรียนไม่ไหว้ บางครั้งเด็กบางคนทำหน้าไม่พอใจ ไม่ใช่ครูอยากจะให้นักเรียนไหว้หรอกนะคะ แค่อยากฝึกให้พวกเราติดเป็นนิสัยและเป็นเสน่ห์ส่วนตัวเมื่อจบแล้วไปเรียนต่อที่อื่นจะได้มีคนเอ็นดู
และเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมานี้ครูออนก็เกิดความประทับใจ เมื่อเจอกับนักเรียนรุ่นพี่ ม.3 ที่จบไปแล้ว ไม่ว่าจะอยู่บนรถโดยสาร กำลังขี่รถมอเตอร์ไซด์ หรือเจอกันที่ตลาด จะทักทายครูออนทั้งยกมือไหว้และกล่าวคำทักทาย
ขอบคุณพ่อ-แม่นักเรียนทุกคนที่ช่วยกันอบรมลูก-หลาน ขอบคุณคุณครูทุกท่านที่เป็นต้นแบบที่ดี ที่ช่วยกันอบรมสั่งสอนนักเรียนในทุกๆเรื่อง และขอขอบใจนักเรียนทุกคนที่เป็นเด็กน่ารักได้อย่างที่สังคมต้องการ ถึงจะทำไม่ได้ทุกเรื่องในวันนี้ แต่วันข้างหน้าครูออนเชื่อว่าพวกเราทุกคนคงจะเป็นคนดีของสังคมได้เต็มร้อยเปอร์เซ็นต์
นี่คือสิ่งที่ครูออนประทับใจ และเป็นกำลังที่ดีที่จะให้ครูอบรมรุ่นน้องๆต่อไป
ข้อคิดเห็นจากผู้เข้าชม (ยังไม่มี)
ยังไม่มีการแสดงข้อคิดเห็น สำหรับเรื่องนี้
ร่วมแสดงข้อคิดเห็น
คิดเห็นอย่างไร หรือมีคำถามเพิ่มเติม เขียนบอกได้นะคะ