ครู…ไม่รู้ลืม

ในเย็นวันศุกร์ เด็กหญิงคนหนึ่งนั่งใต้ต้นสน เสียงลมพัดกระทบกับใบสน มันช่างเหงาเหลือเกิน ทำไมเธอถึงไม่กลับบ้านทั้งที่เย็นมากแล้ว

แต่พ่อกับแม่เธอไม่ว่าอะไรหรอก เพราะมันเป็นวิถีชีวิตของลูกครูประชาบาล ที่นั่งรอพ่อประชุมประจำเดือนของโรงเรียน กว่าพ่อจะประชุมเสร็จก็มืด

กำลังนั่งเล่นเพลินๆพ่อก็เดินมาเรียกกลับบ้าน ขณะที่สองพ่อ-ลูกเดินไปพ่อก็ถามว่า “ปลาอะไรกินได้ทั้งปี?” เด็กหญิงออนก็ตอบว่า ปลาช่อนบ้าง ปลาร้าบ้าง พ่อก็บอกว่าไม่ถูก จนพ่อเฉลยว่า “ก็ปลาที่จับมาได้แล้วแบ่งให้เพื่อนบ้านไงลูก วันหลังถ้าเพื่อนบ้านเขาได้อาหารมาเขาก็เอามาแบ่งให้เรา เราก็จะมีอาหารกินทั้งปี”

…นี่เป็นวิธีหนึ่งในการสอนของพ่อที่ชอบเล่านิทานแล้วมีคำสอนตอนท้าย ถึงแม้วันนี้พ่อจะไม่อยู่ แต่ลูกคนนี้ไม่มีวันไหนที่ลืมพ่อ(ครู)คนนี้สักวัน ตอนนี้ไม่ว่าพ่อจะอยู่ที่ไหนอยากบอกพ่อว่าลูกๆยังคิดถึงพ่อเสมอนะจ๊ะ

ครู…ประทับใจ

ถึงจะรักงานสอนแค่ไหน บางวันก็รู้สึกเหนื่อยเหลือเกิน แต่ก็ไม่เคยรู้สึกท้อ ที่เหนื่อยเพราะบางครั้งเด็กไม่เข้าใจว่าทำไมครูต้องเข้มงวดขนาดนั้น

อยากบอกลูกศิษย์ที่รักทุกคนว่า ครูออนไม่เคยเสียใจเลยที่นักเรียนทำคะแนนวิชาคณิตศาสตร์ได้ไม่ดี แต่ครูออนจะเสียใจมากถ้านักเรียนลอกข้อสอบ นักเรียนเจอครูไม่ไหว้ นักเรียนไม่รักกัน ไม่ช่วยกันทำงานส่วนรวมและส่วนตัว และอีกหลายๆอย่าง วันนี้เราอาจจะเบื่อฟังในสิ่งที่ครูบอก แต่ครูหวังว่าวันหนึ่งเราจะนำสิ่งที่ครูแนะนำมาใช้ในการดำเนินชีวิต

วันนี้เป็นวันครู แค่เพียงข้อความไม่กี่ประโยค หรือคำอวยพรไม่กี่คำ ของลูกศิษย์ที่ครูออนจู้จี้กับเขามากที่สุด มันทำให้ครูออนหายเหนื่อย มีกำลังใจที่จะสอนพวกเราแม้ว่าวันนี้มันจะยังไม่เห็นผล แต่ครูออนจะรอดูและเป็นกำลังใจให้กับเด็กๆที่จะเป็นอนาคตที่ดีของชาติต่อไป

ขอบใจนะคะที่ทำให้วันครูของครูออนมีความหมาย

ในการสอนวิชาคณิตศาสตร์ (รวมทั้งวิชาอื่นๆ) ครูมีความตั้งใจอยากจะให้นักเรียนทุกคนเข้าใจให้ได้มากที่สุด ขณะเดียวกันครูก็อยากเห็นนักเรียนเป็นคนที่มีคุณธรรม จริยธรรมให้มากกว่านี้

นักเรียนในปัจจุบันมีความแตกต่างจากนักเรียนสมัยครูออนมากๆ เช่น

• • ครูคนไหนไม่ได้สอนก็จะไม่ไหว้ทักทาย พอว่ากล่าวตักเตือนในฐานะที่เป็นครู เด็กจะแสดงความไม่พอใจออกมาทันที
  • นอกจากหน้าที่เรียนแล้ว นักเรียนยังมีหน้าที่ทำความสะอาด ซึ่งการทำความสะอาดเป็นการฝึกการทำงานเพื่อให้ใช้ที่บ้านได้ แต่นักเรียนที่ครูรักกลับทำงานก็เฉพาะตอนที่ครูอยู่ พอครูลับหลังก็ยืนคุยกัน ซึ่งเป็นพฤติกรรมที่ครูค่อนข้างหนักใจ ถ้าพวกเราเรียนจบแล้วทำงาน ถ้าเราทำงานเฉพาะตอนที่เจ้านายอยู่หน่วยงานนั้นคงจะแย่แน่ๆ

เป็นตัวอย่างบางส่วนเท่านั้น ที่กล่าวมาไม่ใช่จะว่าร้ายนักเรียน แต่ครูออนอยากเห็นนักเรียนเป็นคนที่สามารถคิดอะไรได้มากกว่านี้ การที่นักเรียนไม่ไหว้ครู แล้วที่บ้านเราจะไหว้พ่อแม่หรือไม่ การที่ไม่ทำความสะอาดที่โรงเรียนแล้วที่บ้านใครเป็นคนทำ

ถ้าเราเรียนเก่งในเนื้อหา แต่ในวิชาความเป็นคนเรามีไม่มากพอ ครูคงไม่ภูมิใจแน่ๆ สิ่งที่ครูสอนหวังว่าวันหนึ่งเด็กๆที่ครูรักจะนำมันมาใช้ เพื่่อสังคมไทยเราจะได้กลับมาน่าอยู่อีกครั้ง

ด้วยความห่วงใย
จากครูออน

สืบเนื่องมาจากการที่ครูออนให้นักเรียนทำสมาธิก่อนที่จะเรียนและ ควบคู่กับการฝึกหายใจเอาออกซิเจนเข้าไปเก็บไว้ในช่องท้องให้ได้นานที่สุด เพราะออกซิเจนจะช่วยทำให้ความจำดีขึ้น (ดูมาจากรายการผู้หญิงถึงผู้หญิงค่ะ) เด็กๆชอบค่ะ แต่เมื่อวันที่ 22-23 กันยายน 2550 ครูออนและเพื่อนครูได้มีโอกาสเข้าอบรมที่ บ้านทวารประทีป อ.เกาะเกร็ด จ.นนทบุรี ในหัวข้อที่เกี่ยวข้องกับการหายใจโดยเฉพาะ เรียกการออกกำลังกายแบบ Kasemsook Movement (เกษมสุข มูฟเมนท์) ครูออนอบรมไปก็นึกถึงเด็กๆ อยากให้ถึงวันจันทร์เร็วๆ ครูจะได้นำความรู้ที่ได้ไปต่อยอดจากกิจกรรมที่เด็กๆทำอยู่ เพราะเป็นกิจกรรมที่ดีมากๆ วันนี้ดูรูปสวยๆไปก่อนนะคะ วันหน้าจะเขียนรายละเอียดให้ได้อ่านกัน …รักลูกศิษย์ทุกคนนะคะ… มีต่อ »

ครูออน…เคยพูดถึงเรื่องขยะกับเด็กนักเรียนอยู่บ่อยๆ เพราะอยากให้เด็กๆ มีนิสัยรักการทิ้งขยะลงในถัง แต่ในวัยผู้ใหญ่ที่ครูออนไม่สามารถพูดเรื่องการทิ้งขยะได้ ก็มีพฤติกรรมในการทิ้งขยะ ที่ทำให้ไม่สบายตา เลยทำให้นึกไปไกลว่า เวลาที่พูดถึงเรื่องทิ้งขยะกับเด็กๆ พูดบ่อยๆ แต่ก็ไม่ค่อยได้ผล อาจจะเป็นเพราะผู้ปกครองหรือผู้ใหญ่รอบข้างทิ้งขยะอย่างมักง่ายก็เป็นไปได้

ในเมืองพัทยา เป็นเมืองที่มีผู้คนหลายเชื้อชาติ ทั้งคนไทยจากต่างจังหวัด และชาวต่างชาติ แต่การมารวมตัวกันในที่ที่ไม่ใช่บ้านเกิดเมืองนอน แต่ครูไม่รู้ว่ามีใครรักพัทยามากน้อยเพียงใด แต่ที่ครูเห้นแล้วเกิดประทับใจมาก คือ …..

วันนั้นขณะที่รถติดไฟแดงครูออนก็เห็นชาวต่างชาติท่านหนึ่ง กำลังเอาไม้แหลมๆแทงเพื่อเก็บขยะที่มันทิ้งเกลื่อนอยู่ที่ข้างถนน เก็บอยู่นานจนขยะหมด
เราเป็นคนไทย พัทยาก็อยู่ในประเทศไทย แต่เรากลับทิ้งขยะแล้วให้ฝรั่งเก็บ คนที่มาจากต่างจังหวัดต่างก็มาพักพิงที่พัทยา แต่ทำไมไม่รักพัทยากันเลย
คงจะไม่ใช่มาเขียนเพื่อหาคนทำผิดหรอกนะคะ แต่อยากให้ทุกคนช่วยกันในส่วนที่ตัวเองพอจะทำได้ อย่างน้อยๆลูก-หลานที่บ้านก็จะเห็นตัวอย่างที่ดีๆ ก่อนออกจากบ้าน ถ้าในครอบครัวเราดี แล้วสังคมก็คงจะต้องดีไปด้วยแน่ๆ

ช่วยกันนะคะ จากครูที่เป็นคนไทยรักเมืองไทย และไม่ว่าอยู่ส่วนไหนของประเทศไทยก็จะยังเป็นครู และอยากสอนให้เด็กๆ เป็นเด็กที่เน้นความเป็นคนไทยที่ชาวต่างชาติเคยนิยมชมชอบ

บ่นเล็กๆ
จากครูออน